Íslenska ullin

Íslenska sauðfjárkynið barst með landnámsmönnum til Íslands fyrir rúmlega 1100 árum og hefur ekki blandast sem neinu nemur við önnur sauðfjárkyn. Því hefur íslenska sauðkindin haft góðan tíma til að þróa náttúrulega vörn gegn óblíðum náttúruöflum og óútreiknanlegri veðráttu landsins. Sérkenni íslenskrar ullar eru þau að hún skiptist í tvær hárgerðir, tog og þel, ásamt fjölbreyttum náttúrulegum litum. Togið er langt, fremur gróft, oft gljáandi og vatnsfráhrindandi. Þelið er stutt, fínt, mjúkt og einangrandi. Vegna þessara eiginleika hefur ullin nokkra sérstöðu miðað við erlenda ull.

Íslenska ullin er því sérstaklega ákjósanlegt, náttúrulegt hráefni í hlýjar, léttar og vatnsfráhrindandi flíkur sem henta hvort heldur sem er í útivist eða borgarlíf.

Þvoið flíkina einungis í höndum í ylvolgu vatni (30°C). Mikilvægt er að nota aðeins sápu sem ætluð er fyrir ull og skola vel með köldu vatni. Nuddið flíkina hvorki né vindið heldur kreistið úr henni vatnið. Að lokum má setja flíkina í þeytivindu í u.þ.b. 1/2 mínútu. Leggið flíkina til þerris og sléttið hana í viðeigandi mál.

Athugið að oft er nóg að viðra ullarflík vel í stað þess að þvo hana.